آبله مرغان در کودکان

آبله مرغان در کودکان

آنچه در این مقاله می‌خوانیم :

    آبله مرغان در کودکان یک بیماری ویروسی و بسیار مسری است. این بیماری بیشتر کودکان زیر ۱۲ سال را درگیر می‌کند. والدین باید علائم اولیه را بشناسند. تشخیص زودهنگام به مراقبت بهتر کمک می‌کند. کودک مبتلا معمولاً تب، بی‌حالی و خارش پوستی دارد. سپس لکه‌های قرمز و تاول‌های کوچک ظاهر می‌شوند. این تاول‌ها به دلمه تبدیل می‌شوند. خارش می‌تواند کودک را بی‌قرار کند. بنابراین مراقبت از پوست اهمیت زیادی دارد.

    آبله مرغان در کودکان اغلب دوره‌ای خفیف دارد. این بیماری در بیشتر کودکان بدون مشکل جدی بهبود می‌یابد. اما برخی کودکان به مراقبت پزشکی نیاز پیدا می‌کنند. عفونت پوست، کم‌آبی و مشکلات تنفسی از عوارض مهم هستند. والدین باید نشانه‌های خطر را جدی بگیرند. درمان اصلی استراحت، مصرف مایعات و کاهش خارش است. پزشک در موارد خاص داروی ضدویروس تجویز می‌کند. هرگز بدون نظر پزشک به کودک دارو ندهید.

    آبله مرغان در کودکان به مراقبت خانگی دقیق نیاز دارد. لباس نخی، حمام ملایم و ناخن کوتاه به کودک کمک می‌کند. واکسن نیز از بیماری پیشگیری می‌کند. در این مقاله، علائم، مراقبت و درمان آبله مرغان در کودکان را ساده و کاربردی بررسی می‌کنیم. هدف ما کمک به والدین برای تصمیم‌گیری بهتر است.

    1- آبله مرغان چیست؟

    آبله مرغان یکی از بیماری‌های رایج دوران کودکی است. بسیاری از والدین نگران علائم، مراقبت و درمان آن هستند. شناخت این بیماری به تصمیم‌گیری بهتر کمک می‌کند. در این بخش، تعریف، عامل بیماری و تفاوت آن با چند بیماری مشابه را بررسی می‌کنیم. این اطلاعات پایه برای ادامه راهنما ضروری است.

    تعریف ساده و علمی

    آبله مرغان یک بیماری ویروسی و مسری است. این بیماری پوست و بدن کودک را درگیر می‌کند. کودک معمولاً تب خفیف، بی‌حالی و خارش دارد. سپس لکه‌های قرمز کوچک روی پوست ظاهر می‌شوند. این لکه‌ها به تاول و سپس دلمه تبدیل می‌شوند. آبله مرغان در کودکان اغلب دوره‌ای خفیف دارد. با این حال، برخی کودکان دچار عوارض می‌شوند. پزشکان این بیماری را با معاینه و علائم بالینی تشخیص می‌دهند. ویروس از طریق تنفس و تماس مستقیم منتقل می‌شود. دوره نهفتگی حدود ۱۰ تا ۲۱ روز است. کودک از چند روز قبل از ظهور بثورات مسری می‌شود. مسری بودن تا زمان خشک شدن همه تاول‌ها ادامه دارد. بیشتر کودکان بدون درمان خاص بهبود می‌یابند. استراحت، مایعات و کاهش خارش به کودک کمک می‌کند. واکسن بهترین راه پیشگیری است.

     

    عامل بیماری: ویروس واریسلا زوستر

    عامل آبله مرغان ویروس واریسلا زوستر است. این ویروس از خانواده هرپس ویروس‌ها است. ویروس واریسلا زوستر بیماری را ایجاد می‌کند. این ویروس بسیار مسری است. کودک بیمار از طریق سرفه و عطسه ویروس را پخش می‌کند. تماس با مایع تاول‌ها نیز بیماری را منتقل می‌کند. ویروس وارد بدن می‌شود و در گلو و بینی تکثیر می‌یابد. سپس به خون و پوست می‌رسد. علائم پس از حدود دو هفته ظاهر می‌شوند. ویروس پس از بهبود در بدن باقی می‌ماند. بعدها ممکن است زونا ایجاد کند. زونا معمولاً بزرگسالان را درگیر می‌کند. فرد مبتلا به زونا می‌تواند آبله مرغان را منتقل کند. اما زونا از فردی به فرد دیگر سرایت نمی‌کند. واکسن واریسلا خطر بیماری را کاهش می‌دهد. رعایت بهداشت دست نیز مهم است.

     

    تفاوت آبله مرغان با سرخک، سرخجه و بیماری دست، پا و دهان

    آبله مرغان، سرخک، سرخجه و بیماری دست، پا و دهان علائم مشابهی دارند. اما عامل هر کدام متفاوت است. آبله مرغان را ویروس واریسلا زوستر ایجاد می‌کند. سرخک از ویروس سرخک می‌آید. سرخجه عامل ویروسی جداگانه دارد. بیماری دست، پا و دهان معمولاً ویروس‌های کوکساکی ایجاد می‌کنند. آبله مرغان خارش شدید و تاول‌های پراکنده دارد. این تاول‌ها در مراحل مختلف ظاهر می‌شوند. سرخک با تب بالا، سرفه و بثورات قرمز همراه است. بثورات سرخک معمولاً از صورت شروع می‌شود. سرخجه علائم خفیف‌تری دارد. بثورات سرخجه سریع محو می‌شوند. بیماری دست، پا و دهان تاول‌هایی در دهان، دست و پا ایجاد می‌کند. این بیماری اغلب کودکان زیر ۵ سال را درگیر می‌کند. آبله مرغان در کودکان خارش زیادی دارد. تشخیص دقیق با پزشک است. واکسن سرخک، سرخجه و آبله مرغان در دسترس است.

     

    2- علت و راه‌های انتقال آبله مرغان در کودکان

    آبله مرغان در کودکان بسیار مسری است. والدین باید راه‌های انتقال را بشناسند. این شناخت به پیشگیری و مراقبت بهتر کمک می‌کند. در این بخش، راه‌های اصلی انتقال، دوره مسری بودن و دوره نهفتگی را ساده بررسی می‌کنیم. هدف، محافظت از کودک و دیگران است. پس با ما همراه باشید.

     

    انتقال از طریق تنفس و قطرات هوا

    کودک مبتلا هنگام سرفه و عطسه قطرات ریز را در هوا پخش می‌کند. این قطرات حاوی ویروس واریسلا زوستر هستند. کودک سالم این قطرات را تنفس می‌کند. ویروس وارد بینی و گلو می‌شود. سپس خود را در بدن تکثیر می‌کند. تماس نزدیک در مهدکودک و مدرسه خطر را بالا می‌برد. صحبت کردن، خندیدن و فریاد زدن هم قطرات را پخش می‌کنند. تهویه مناسب هوا مقدار ویروس را کم می‌کند. شستن دست‌ها به کاهش انتقال کمک می‌کند. والدین کودک بیمار را در خانه نگه دارند. استفاده از ماسک در فضاهای بسته مفید است. کودک بیمار از دیگران فاصله بگیرد. این راه اصلی انتقال آبله مرغان در کودکان است. رعایت این نکات از شیوع بیماری جلوگیری می‌کند.

    تماس مستقیم با تاول‌ها و ترشحات

    تاول‌های آبله مرغان پر از مایع ویروسی هستند. کودک سالم با لمس این تاول‌ها ویروس را می‌گیرد. مایع تاول روی دست، حوله یا اسباب‌بازی می‌ماند. کودک سالم سپس دست خود را به دهان یا بینی می‌زند. ویروس از این راه وارد بدن می‌شود. ترشحات بینی و گلو هم ویروس دارند. بوسیدن کودک بیمار خطر انتقال را بالا می‌برد. استفاده مشترک از لیوان و قاشق را کنار بگذارید. لباس و ملافه کودک بیمار را جدا بشویید. دست‌ها را با آب و صابون بشویید. ناخن‌های کودک بیمار را کوتاه کنید. خاراندن تاول‌ها مایع را پخش می‌کند. این کار عفونت پوستی را هم بیشتر می‌کند. تماس مستقیم یکی از راه‌های مهم انتقال آبله مرغان در کودکان است. مراقبت دقیق از پوست کودک را جدی بگیرید.

     

    دوره مسری بودن کودک

    کودک مبتلا چند روز قبل از ظهور بثورات مسری می‌شود. این زمان خطرناک است. والدین هنوز نشانه‌ای نمی‌بینند. کودک در این دوره ویروس را پخش می‌کند. مسری بودن تا خشک شدن همه تاول‌ها ادامه دارد. این دوره معمولاً ۵ تا ۷ روز طول می‌کشد. برخی کودکان تا ۱۰ روز ویروس پخش می‌کنند. کودک را در این مدت از مدرسه و مهدکودک دور نگه دارید. تماس با نوزادان و افراد پرخطر را محدود کنید. افراد واکسینه‌نشده بیشتر در معرض خطر هستند. بانوان باردار و افراد با ایمنی ضعیف باید مراقب باشند. کودک بیمار را در اتاق جداگانه نگه دارید. وسایل شخصی او را جدا کنید. بعد از خشک شدن دلمه‌ها معمولاً مسری بودن کم می‌شود. با این حال، نظر پزشک را بپرسید. 

     

    دوره نهفتگی بیماری

    دوره نهفتگی یعنی زمان ورود ویروس تا ظهور علائم. این دوره در آبله مرغان ۱۰ تا ۲۱ روز است. بیشتر کودکان حدود ۱۴ تا ۱۶ روز علائم نشان می‌دهند. در این مدت کودک هیچ علامتی ندارد. اما ویروس در بدن او تکثیر می‌شود. کودک ممکن است روزهای آخر دوره نهفتگی مسری باشد. بنابراین جداسازی زودهنگام سخت است. اگر کودک با فرد بیمار تماس داشت، مراقب باشید. علائم را روزانه بررسی کنید. تب خفیف، بی‌حالی و بی‌اشتهایی می‌توانند شروع شوند. سپس بثورات پوستی ظاهر می‌شوند. دوره نهفتگی را با دوره مسری اشتباه نگیرید. دوره نهفتگی طولانی‌تر است. والدین باید صبور باشند. در این زمان به کودک استراحت و مایعات بدهید. اگر علائم شدید شد، به پزشک مراجعه کنید. شناخت دوره نهفتگی آبله مرغان در کودکان به مراقبت بهتر کمک می‌کند.

    3- علائم آبله مرغان در کودکان

    آبله مرغان در کودکان بیماری ویروسی و مسری است. شناخت علائم به والدین کمک می‌کند. کودک ممکن است تب، بی‌حالی و خارش داشته باشد. سپس بثورات پوستی ظاهر می‌شوند. در این بخش، علائم اولیه، مراحل ضایعات، خارش و تفاوت علائم در کودکان واکسن‌زده را بررسی می‌کنیم. این اطلاعات به مراقبت بهتر کمک می‌کند.

     

    علائم اولیه: تب، بی‌اشتهایی، سردرد، بی‌حالی

    کودک مبتلا ابتدا تب خفیف می‌گیرد. دمای بدن او بالا می‌رود. ممکن است بی‌اشتها شود. غذا خوردن را کم می‌کند. سردرد او را آزار می‌دهد. برخی کودکان شکم‌درد هم دارند. بی‌حالی و خواب‌آلودگی زیاد می‌شود. کودک بازی را کنار می‌گذارد. این علائم شبیه سرماخوردگی هستند. والدین ممکن است آن‌ها را ساده بگیرند. اما آبله مرغان در کودکان به‌زودی خود را نشان می‌دهد. تب معمولاً چند روز ادامه دارد. مایعات کافی به کودک بدهید. استراحت را فراموش نکنید. اگر تب بالا رفت، به پزشک مراجعه کنید. این علائم اولیه در بیشتر کودکان خفیف هستند. کودک را زیر نظر بگیرید. علائم را یادداشت کنید. این کار به تشخیص کمک می‌کند. در صورت تشنج یا بی‌حالی شدید، سریع اقدام کنید.

     

    ظهور بثورات پوستی

    پس از علائم اولیه، بثورات پوستی ظاهر می‌شوند. لکه‌های قرمز کوچک روی پوست می‌آیند. این لکه‌ها ابتدا در صورت و سر ظاهر می‌شوند. سپس به تنه، دست و پا می‌رسند. بثورات آبله مرغان در کودکان خارش دارند. برخی لکه‌ها پشت گوش و پوست سر هم می‌آیند. تعداد آن‌ها کم یا زیاد است. در یک کودک، لکه‌ها در مراحل مختلف ظاهر می‌شوند. بعضی تازه‌اند و بعضی دلمه بسته‌اند. این ویژگی به تشخیص کمک می‌کند. بثورات ممکن است در دهان و چشم هم ظاهر شوند. کودک احساس ناراحتی می‌کند. لباس نخی و گشاد به او بپوشانید. پوست را خشک و تمیز نگه دارید. خاراندن را محدود کنید. اگر بثورات شدید شد، پزشک را ببینید. این مرحله بخش مهمی از آبله مرغان در کودکان است.

     

    مراحل ضایعات

    ضایعات آبله مرغان سه مرحله اصلی دارند. اول لکه قرمز کوچک ظاهر می‌شود. این لکه کمی برجسته و قرمز است. سپس به تاول تبدیل می‌شود. تاول پر از مایع شفاف است. اندازه آن کوچک و بیضی‌شکل است. کودک در این مرحله خارش زیادی دارد. بعد از چند روز، تاول می‌ترکد یا خشک می‌شود. سپس دلمه قهوه‌ای روی آن می‌بندد. دلمه به‌تدریج جدا می‌شود. جای آن ممکن است کمرنگ بماند. این مراحل هم‌زمان در نقاط مختلف پوست رخ می‌دهند. یعنی کودک هم لکه، هم تاول و هم دلمه دارد. این نشانه آبله مرغان در کودکان است. ناخن‌ها را کوتاه کنید. از خاراندن جلوگیری کنید. حمام ملایم به تمیزی پوست کمک می‌کند. صبر کنید تا دلمه‌ها خودشان جدا شوند.

     

    خارش شدید و نواحی شایع

    خارش یکی از سخت‌ترین علائم آبله مرغان در کودکان است. کودک مدام پوست خود را می‌خاراند. خارش شب‌ها بیشتر می‌شود. این وضعیت خواب کودک را مختل می‌کند. نواحی شایع شامل صورت، پوست سر، تنه و پشت است. دست‌ها و پاها هم درگیر می‌شوند. گاهی بثورات در دهان و ناحیه تناسلی ظاهر می‌شوند. خاراندن باعث زخم و عفونت پوستی می‌شود. ناخن‌ها را کوتاه و تمیز نگه دارید. لباس نخی و خنک بپوشانید. حمام با آب خنک و ملایم مفید است. کرم ضدخارش با نظر پزشک استفاده کنید. کمپرس خنک خارش را کم می‌کند. کودک را از گرما و تعریق دور نگه دارید. حواس کودک را پرت کنید. اگر خارش شدید شد، به پزشک مراجعه کنید.

     

    تفاوت علائم در کودکان واکسینه‌شده

    کودکانی که واکسن آبله مرغان را زده‌اند، علائم خفیف‌تری دارند. ممکن است فقط چند تاول کوچک بزنند. تب آن‌ها کمتر است. بی‌حالی و بی‌اشتهایی کم می‌شود. خارش هم معمولاً شدید نیست. بعضی کودکان هیچ بثورات پوستی نمی‌گیرند. با این حال، آن‌ها هنوز ممکن است ناقل بیماری باشند. علائم در کودکان واکسن‌زده سریع‌تر بهبود می‌یابند. عوارض جدی هم کمتر رخ می‌دهد. اما واکسن صددرصد از بیماری جلوگیری نمی‌کند. کودک واکسن‌زده می‌تواند آبله مرغان خفیف بگیرد. تشخیص در این موارد سخت‌تر است. والدین باید علائم را جدی بگیرند. در صورت تماس با بیمار، مراقب باشند. واکسن بهترین راه کاهش شدت آبله مرغان در کودکان است. با پزشک درباره واکسیناسیون مشورت کنید.

     

    4- آبله مرغان در نوزادان و کودکان زیر یک سال

    آبله مرغان در نوزادان و کودکان زیر یک سال وضعیت حساسی دارد. سیستم ایمنی این کودکان ضعیف‌تر است. علائم ممکن است شدیدتر شوند. والدین باید نشانه‌های خطر را بشناسند. مراجعه سریع به پزشک از عوارض جدی جلوگیری می‌کند. در این بخش، علائم هشدار، عوارض و زمان مراجعه را بررسی می‌کنیم.

     

    علائم هشدار

    نوزاد مبتلا ممکن است تب بالا داشته باشد. بی‌قراری یا بی‌حالی شدید نشانه خطر است. تغذیه ضعیف و امتناع از شیر خوردن مهم است. تعداد پوشک خیس کم می‌شود. خشکی دهان و گریه بدون اشک هشدار می‌دهد. بثورات پوستی سریع پخش می‌شوند. تاول‌ها ممکن است خونریزی کنند. تنفس تند یا سخت خطرناک است. سرفه شدید و خس‌خس سینه را جدی بگیرید. تشنج، لرزش یا گردن سخت علامت هشدار است. استفراغ پشت سر هم و اسهال بدن را ضعیف می‌کند. خواب زیاد و بیدار نشدن کودک را بررسی کنید. رنگ پریدگی یا کبودی لب‌ها اورژانسی است. گریه مداوم و تسکین‌نیافتن نوزاد مهم است. اگر این علائم را دیدید، معطل نکنید. با پزشک تماس بگیرید یا به اورژانس بروید. آبله مرغان در نوزادان و کودکان زیر یک سال می‌تواند سریع بدتر شود. مشاهده دقیق والدین نقش کلیدی دارد.

     

    ریسک بیشتر عوارض

    نوزادان و کودکان زیر یک سال سیستم ایمنی نابالغی دارند. بدن آن‌ها ویروس را سخت‌تر کنترل می‌کند. بنابراین عوارض در آن‌ها بیشتر رخ می‌دهد. ذات‌الریه یکی از عوارض جدی است. ویروس می‌تواند ریه‌ها را درگیر کند. کم‌آبی بدن به‌سرعت ایجاد می‌شود. تب و بی‌اشتهایی مصرف شیر را کم می‌کند. عفونت باکتریایی پوست هم شایع است. خاراندن تاول‌ها این عفونت را بیشتر می‌کند. عفونت گوش میانی درد و تب ایجاد می‌کند. در موارد نادر، ویروس به مغز می‌رسد. این وضعیت آنسفالیت نام دارد. التهاب کبد و مشکلات خونی هم ممکن است رخ دهند. نوزادان با تب بالا سریع‌تر ضعیف می‌شوند. برخی نوزادان به بستری در بیمارستان نیاز دارند. مراقبت زودهنگام شدت عوارض را کم می‌کند. واکسیناسیون مادر و اطرافیان به پیشگیری کمک می‌کند. آبله مرغان در نوزادان و کودکان زیر یک سال را ساده نگیرید.

     

    لزوم مراجعه سریع به پزشک

    اگر نوزاد زیر سه ماه تب دارد، فوراً به پزشک مراجعه کنید. تب در این سن همیشه مهم است. کودک زیر یک سال با تب و بثورات را معطل نکنید. پزشک وضعیت او را دقیق بررسی می‌کند. اگر نوزاد شیر نمی‌خورد، سریع اقدام کنید. کاهش پوشک خیس نشانه کم‌آبی است. تنفس تند، خس‌خس یا کبودی لب‌ها اورژانسی است. بی‌حالی شدید و بیدار نشدن کودک خطرناک است. تشنج یا لرزش را جدی بگیرید. استفراغ و اسهال شدید نیاز به بررسی دارد. بثورات گسترده یا خونریزی‌دهنده را گزارش کنید. پزشک ممکن است داروی ضدویروس تجویز کند. در برخی موارد بستری لازم می‌شود. والدین نباید خودسرانه دارو بدهند. آسپرین برای کودکان ممنوع است. استراحت، مایعات و کاهش خارش مهم است. اما تصمیم درمانی با پزشک است. هرچه زودتر مراجعه کنید، خطر کمتر می‌شود. آبله مرغان در نوزادان و کودکان زیر یک سال به نظارت پزشکی نیاز دارد.

    5- تشخیص آبله مرغان

    تشخیص آبله مرغان در کودکان بیشتر بالینی است. پزشک با معاینه و پرسش از والدین بیماری را می‌شناسد. گاهی علائم غیرمعمول هستند. در این موارد آزمایش کمک می‌کند. شناخت روش تشخیص به درمان سریع‌تر و جلوگیری از عوارض کمک می‌کند. در ادامه دو بخش اصلی تشخیص را بررسی می‌کنیم.

     

    تشخیص بالینی توسط پزشک

    پزشک آبله مرغان را از روی علائم تشخیص می‌دهد. او ابتدا از والدین سؤال می‌پرسد. آیا کودک با فرد بیمار تماس داشته است؟ آیا کودک واکسن آبله مرغان زده است؟ سپس پوست کودک را معاینه می‌کند. بثورات آبله مرغان شکل خاصی دارند. لکه قرمز، تاول و دلمه با هم دیده می‌شوند. این ویژگی تشخیص را آسان می‌کند. خارش شدید هم نشانه مهمی است. تب و بی‌حالی به تشخیص کمک می‌کنند. پزشک بیماری‌های مشابه را بررسی می‌کند. سرخک، سرخجه و بیماری دست، پا و دهان را کنار می‌گذارد. گاهی علائم خفیف هستند. کودک واکسینه‌شده ممکن است تاول کم داشته باشد. پزشک به سابقه واکسیناسیون توجه می‌کند. در بیشتر موارد به آزمایش نیازی نیست. تشخیص بالینی سریع و کم‌هزینه است. والدین باید علائم را دقیق توضیح دهند. عکس‌های بثورات هم کمک‌کننده هستند. اگر پزشک شک کند، آزمایش تجویز می‌کند. تشخیص زودهنگام از عوارض جلوگیری می‌کند. کودک را در خانه نگه دارید تا مسری بودن تمام شود.

     

    آزمایش‌های لازم در موارد خاص

    در برخی موارد پزشک آزمایش تجویز می‌کند. اگر بثورات غیرمعمول باشند، آزمایش کمک می‌کند. نوزادان، زنان باردار و کودکان با ایمنی ضعیف نیاز به بررسی دقیق دارند. کودکانی که واکسن زده‌اند ممکن است علائم خفیف داشته باشند. تشخیص بالینی در آن‌ها سخت‌تر است. پزشک آزمایش PCR را تجویز می‌کند. این آزمایش مایع تاول را بررسی می‌کند. PCR ویروس واریسلا زوستر را نشان می‌دهد. آزمایش سرولوژی آنتی‌بادی‌های IgM و IgG را اندازه می‌گیرد. این آزمایش خون را بررسی می‌کند. کشت ویروس روش دیگری است. اما کشت زمان‌بر و دشوار است. پزشک گاهی اسمیر تزانک را درخواست می‌کند. این آزمایش سلول‌های آلوده را نشان می‌دهد. پزشک بر اساس وضعیت کودک آزمایش مناسب را انتخاب می‌کند. نتایج آزمایش به درمان بهتر کمک می‌کنند. در موارد عارضه‌دار، پزشک آزمایش‌های تکمیلی را انجام می‌دهد. او ممکن است عکس قفسه سینه یا آزمایش خون تجویز کند. والدین نباید خودسرانه آزمایش بخواهند. مشورت با پزشک مهم‌ترین قدم است.

    6- عوارض آبله مرغان در کودکان

    آبله مرغان در کودکان معمولاً خفیف است. اما برخی کودکان دچار عوارض می‌شوند. این عوارض پوست، آب بدن، گوش، ریه و در موارد نادر مغز را درگیر می‌کنند. شناخت نشانه‌های خطر به والدین کمک می‌کند. در این بخش، عوارض مهم و زمان مراجعه به پزشک را بررسی می‌کنیم. مراقبت زودهنگام از شدت بیماری کم می‌کند.

     

    عفونت پوستی و زخم

    خاراندن تاول‌ها پوست کودک را زخم می‌کند. ناخن‌های بلند این مشکل را بیشتر می‌کنند. باکتری‌ها وارد زخم می‌شوند. پوست قرمز، گرم و متورم می‌شود. ترشح چرک از زخم نشانه عفونت است. کودک تب دوباره می‌گیرد. این عفونت می‌تواند جای زخم دائمی بگذارد. گاهی باکتری به خون می‌رسد. این وضعیت خطرناک است. والدین ناخن‌های کودک را کوتاه کنند. کودک را از خاراندن باز دارند. پوست را تمیز و خشک نگه دارند. حمام ملایم به تمیزی کمک می‌کند. لباس نخی و گشاد بپوشانند. اگر زخم چرک کرد، پزشک آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کند. در موارد شدید بستری لازم می‌شود. عفونت پوستی یکی از عوارض شایع آبله مرغان در کودکان است. مراقبت دقیق از پوست از این عارضه جلوگیری می‌کند. والدین باید زخم‌ها را روزانه بررسی کنند. اگر علائم عفونت را دیدند، سریع اقدام کنند.

     

    کم‌آبی بدن

    تب، استفراغ و اسهال آب بدن کودک را کم می‌کنند. کودک مبتلا ممکن است شیر یا غذا نخورد. خارش و بی‌قراری مصرف مایعات را کم می‌کند. کم‌آبی در کودکان سریع رخ می‌دهد. نشانه‌ها شامل خشکی دهان، گریه بدون اشک و کاهش پوشک خیس است. چشم‌های کودک گود می‌افتند. پوست کشش خود را از دست می‌دهد. کودک بی‌حال و خواب‌آلود می‌شود. والدین باید مایعات کافی بدهند. آب، شیر مادر و محلول ORS مفید هستند. نوشیدنی‌های شیرین و گازدار مناسب نیستند. مقدار کم و مکرر بدهید. اگر کودک استفراغ کرد، صبر کنید و دوباره ادامه دهید. در کم‌آبی شدید، پزشک مایع وریدی تجویز می‌کند. کودک ممکن است به بیمارستان برود. کم‌آبی یکی از عوارض مهم آبله مرغان در کودکان است. والدین باید مصرف مایعات را جدی بگیرند. اگر نشانه‌های کم‌آبی را دیدید، به پزشک مراجعه کنید.

     

    عفونت گوش

    ویروس آبله مرغان می‌تواند گوش میانی را درگیر کند. باکتری‌ها هم از راه بینی و گلو وارد گوش می‌شوند. کودک گوش خود را می‌کشد یا می‌مالد. گریه و بی‌قراری بیشتر می‌شود. تب دوباره بالا می‌رود. کودک به صداها کم‌تر واکنش نشان می‌دهد. ترشح از گوش نشانه پارگی پرده گوش است. عفونت گوش در کودکان زیر یک سال شایع‌تر است. پزشک گوش کودک را معاینه می‌کند. او ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند. مسکن برای کاهش درد کمک می‌کند. کمپرس گرم روی گوش درد را کم می‌کند. والدین نباید خودسرانه قطره گوش بدهند. اگر تب و درد ادامه داشت، دوباره مراجعه کنید. عفونت گوش درمان‌نشده شنوایی را تهدید می‌کند. این عارضه در آبله مرغان در کودکان جدی است. تشخیص زودهنگام از عوارض بیشتر جلوگیری می‌کند. والدین باید علائم گوش را جدی بگیرند.

     

    ذات‌الریه

    ذات‌الریه یکی از عوارض جدی آبله مرغان در کودکان است. ویروس ریه‌ها را درگیر می‌کند. باکتری‌ها هم می‌توانند عفونت را شدید کنند. کودک سرفه‌های مکرر دارد. تنفس او تند و سخت می‌شود. والدین خس‌خس سینه را می‌شنوند. تب بالا و لرز ظاهر می‌شوند. کودک بی‌حال و کم‌اشتها می‌شود. لب‌ها یا ناخن‌ها ممکن است کبود شوند. این نشانه کمبود اکسیژن است. ذات‌الریه در نوزادان و کودکان با ایمنی ضعیف خطرناک‌تر است. پزشک با معاینه و عکس قفسه سینه تشخیص می‌دهد. درمان شامل آنتی‌بیوتیک، اکسیژن و مایعات است. برخی کودکان به بستری نیاز دارند. والدین نباید سرفه شدید را ساده بگیرند. اگر تنفس کودک سخت شد، فوراً به پزشک مراجعه کنید. واکسن آبله مرغان خطر این عارضه را کم می‌کند. مراقبت زودهنگام نتیجه بهتری دارد.

     

    آنسفالیت و عوارض نادر

    آنسفالیت یعنی التهاب مغز. این عارضه در آبله مرغان در کودکان نادر است. اما می‌تواند خطرناک باشد. ویروس به مغز می‌رسد. کودک تب بالا و سردرد شدید دارد. گردن او سخت می‌شود. استفراغ و بی‌حالی شدید رخ می‌دهد. تشنج یا لرزش نشانه هشدار است. کودک ممکن است هوشیاری خود را از دست بدهد. برخی کودکان دچار مشکلات حرکتی می‌شوند. پزشک با آزمایش مایع نخاعی تشخیص می‌دهد. درمان شامل داروی ضدویروس و مراقبت بیمارستانی است. عوارض نادر دیگر شامل سندرم ری، التهاب کبد و مشکلات خونی هستند. سندرم ری با آسپرین ارتباط دارد. بنابراین به کودک آسپرین ندهید. واکسن خطر این عوارض را کاهش می‌دهد. اگر نشانه‌های عصبی دیدید، فوراً به اورژانس بروید. تشخیص سریع شانس بهبود را بالا می‌برد.

     

    چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

    برخی نشانه‌ها در آبله مرغان در کودکان اورژانسی هستند. اگر تب بالای ۳۹ درجه ادامه داشت، به پزشک مراجعه کنید. تب در نوزاد زیر سه ماه همیشه مهم است. تنفس تند، خس‌خس یا کبودی لب‌ها خطرناک است. بی‌حالی شدید و بیدار نشدن کودک را جدی بگیرید. تشنج، لرزش یا گردن سخت نشانه هشدار است. استفراغ و اسهال شدید کم‌آبی می‌آورد. کاهش پوشک خیس و گریه بدون اشک مهم است. زخم چرکی، قرمز و متورم نیاز به درمان دارد. ترشح از گوش یا درد شدید گوش را بررسی کنید. سردرد شدید و استفراغ پشت سر هم نگران‌کننده است. اگر کودک دارو مصرف می‌کند و علائم بدتر شد، تماس بگیرید. والدین نباید خودسرانه آنتی‌بیوتیک بدهند. آسپرین برای کودک ممنوع است. پزشک بر اساس وضعیت کودک درمان را تعیین می‌کند. در موارد شدید بستری لازم می‌شود. هرچه زودتر مراجعه کنید، خطر کمتر می‌شود. مراقبت خانگی در موارد خفیف کافی است. اما شک نکنید؛ با پزشک مشورت کنید.

     

    7- مراقبت از کودک مبتلا به آبله مرغان در خانه

    مراقبت از کودک مبتلا به آبله مرغان در خانه نقش مهمی دارد. والدین می‌توانند علائم را کم کنند و از عوارض جلوگیری کنند. استراحت، مایعات، کاهش خارش و بهداشت پوست پایه اصلی مراقبت هستند. در این بخش، هفت نکته کاربردی را ساده بررسی می‌کنیم. این کار به بهبود سریع‌تر کودک کمک می‌کند.

     

    استراحت کافی

    کودک مبتلا به آبله مرغان به استراحت کافی نیاز دارد. بدن او با ویروس می‌جنگد. تب و خارش انرژی کودک را کم می‌کنند. کودک را در اتاق آرام و خنک بخوابانید. بازی‌های سنگین و ورزش را کنار بگذارید. تماشای تلویزیون در حد کم اشکالی ندارد. اما خواب کافی مهم‌تر است. برنامه روزانه کودک را ساده کنید. ساعات خواب شب را زودتر کنید. چرت روزانه را فراموش نکنید. کودک را در محیط شلوغ و پرصدا نگه ندارید. مهمان را در این روزها محدود کنید. استراحت به سیستم ایمنی کمک می‌کند. کودک سریع‌تر بهبود می‌یابد. اگر کودک بی‌حال شد، استراحت را بیشتر کنید. اگر خواب زیاد و بیدار نشدن دیدید، به پزشک مراجعه کنید. استراحت کافی بخش مهمی از مراقبت از آبله مرغان در کودکان است.

     

    مصرف مایعات

    مصرف مایعات در آبله مرغان اهمیت زیادی دارد. تب و تعریق آب بدن کودک را کم می‌کنند. کودک ممکن است بی‌اشتها شود. بنابراین مایعات را در اولویت بگذارید. آب خنک، شیر مادر و سوپ رقیق مناسب هستند. محلول ORS به جبران الکترولیت کمک می‌کند. آبمیوه طبیعی رقیق هم خوب است. نوشیدنی‌های شیرین و گازدار را حذف کنید. مقدار کم و مکرر به کودک بدهید. اگر کودک استفراغ کرد، کمی صبر کنید. سپس دوباره مایعات بدهید. پوشک خیس و گریه با اشک نشانه خوبی هستند. خشکی دهان و گریه بدون اشک هشدار می‌دهند. چشم گود افتاده و پوست بی‌کشش خطرناک است. در این موارد به پزشک مراجعه کنید. مایعات کافی به بهبود آبله مرغان در کودکان کمک می‌کند.

     

    کاهش خارش

    خارش یکی از آزاردهنده‌ترین علائم آبله مرغان در کودکان است. کودک را از خاراندن باز دارید. کمپرس خنک روی پوست خارش را کم می‌کند. حمام با آب خنک و ملایم مفید است. از آب گرم و صابون تند پرهیز کنید. کرم ضدخارش را با نظر پزشک بزنید. آنتی‌هیستامین خوراکی را پزشک تجویز می‌کند. لباس نخی و خنک خارش را کمتر می‌کند. گرما و تعریق خارش را بیشتر می‌کنند. کودک را در محیط خنک نگه دارید. حواس کودک را با بازی آرام پرت کنید. کتاب خواندن و نقاشی کشیدن کمک می‌کند. ناخن‌ها را کوتاه و تمیز نگه دارید. اگر خارش شدید و بی‌قرارکننده شد، به پزشک مراجعه کنید. کاهش خارش به خواب بهتر کودک کمک می‌کند.

     

    حمام و بهداشت پوست

    حمام روزانه به تمیزی پوست کودک کمک می‌کند. از آب خنک یا ولرم استفاده کنید. صابون ملایم و بدون عطر مناسب است. کودک را آرام بشویید. لیف زبر و مالش شدید را کنار بگذارید. بعد از حمام، پوست را با حوله نرم خشک کنید. حوله را به آرامی روی پوست بگذارید. تاول‌ها را نشویید و نسایید. پوست را خشک و تمیز نگه دارید. رطوبت زیاد عفونت را بیشتر می‌کند. اما خشکی شدید هم خارش را زیاد می‌کند. کرم مرطوب‌کننده ملایم با نظر پزشک بزنید. لباس زیر کودک را روزانه عوض کنید. ملافه و حوله او را جدا بشویید. اگر زخم چرکی یا بوی بد دیدید، به پزشک مراجعه کنید. بهداشت پوست بخش مهمی از مراقبت از آبله مرغان در کودکان است.

     

    کوتاه کردن ناخن‌ها و جلوگیری از خاراندن

    ناخن‌های کودک را کوتاه و صاف کنید. ناخن بلند پوست را زخم می‌کند. باکتری وارد زخم می‌شود. عفونت پوستی عارضه جدی آبله مرغان در کودکان است. دستکش نخی به کودک بپوشانید. دستکش مخصوص شبانه هم مفید است. آستین بلند و لباس نخی بپوشانید. کودک را از خاراندن باز دارید. اما سرزنش نکنید. حواس او را پرت کنید. اسباب‌بازی مورد علاقه‌اش را بدهید. ناخن‌ها را هر روز بررسی کنید. زیر ناخن را تمیز نگه دارید. اگر کودک پوست را خاراند، زخم را تمیز کنید. کرم آنتی‌بیوتیک را با نظر پزشک بزنید. اگر قرمزی و تورم دیدید، به پزشک مراجعه کنید. این کار از زخم و عفونت جلوگیری می‌کند.

     

    لباس‌های نخی و خنک

    لباس نخی و خنک برای کودک مبتلا به آبله مرغان مناسب است. این لباس‌ها هوا را عبور می‌دهند. تعریق را کم می‌کنند. خارش را کمتر می‌کنند. لباس تنگ و پلاستیکی را کنار بگذارید. لباس پشمی خارش را بیشتر می‌کند. رنگ‌های روشن و پارچه نرم انتخاب کنید. لباس را گشاد بپوشانید. آستین کوتاه در هوای گرم خوب است. در هوای سرد چند لایه نخی بپوشانید. جوراب نخی هم مفید است. کلاه نخی برای محافظت از پوست سر خوب است. لباس کودک را روزانه عوض کنید. لباس‌ها را با صابون ملایم بشویید. نرم‌کننده معطر را حذف کنید. راحتی کودک به خواب بهتر کمک می‌کند. لباس مناسب بخشی از مراقبت از آبله مرغان در کودکان است.

     

    ضدعفونی وسایل و محیط

    وسایل کودک مبتلا به آبله مرغان را جدا کنید. لیوان و قاشق او را جدا بشویید. حوله و ملافه را جدا بشویید. آب گرم و صابون ویروس را از بین می‌برد. اسباب‌بازی‌ها را با محلول ضدعفونی تمیز کنید. اسباب‌بازی پارچه‌ای را بشویید. سطوح را روزانه پاک کنید. دستگیره در و شیر آب را فراموش نکنید. اتاق کودک را تهویه کنید. هوای تازه ویروس را کم می‌کند. زباله‌های آلوده را در کیسه بسته بگذارید. دست‌ها را مرتب بشویید. کودک را از افراد پرخطر دور نگه دارید. نوزادان و زنان باردار را جدا کنید. اگر فردی واکسن نزده است، تماس را محدود کنید. ضدعفونی محیط به جلوگیری از شیوع آبله مرغان در کودکان کمک می‌کند.

    8- درمان آبله مرغان در کودکان

    آبله مرغان در کودکان معمولاً خفیف است. درمان اصلی کاهش علائم و جلوگیری از عوارض است. والدین با مراقبت خانگی به کودک کمک می‌کنند. اما برخی موارد به دارو و نظر پزشک نیاز دارند. در این بخش، روش‌های درمان و نکات مهم را بررسی می‌کنیم. خوددرمانی خطرناک است.

     

    درمان علامتی

    درمان علامتی ستون اصلی درمان آبله مرغان در کودکان است. این درمان بیماری را از بین نمی‌برد. اما علائم را کم می‌کند. کودک را استراحت دهید. مایعات کافی بدهید. تب را پایین بیاورید. خارش را کنترل کنید. تغذیه سبک و مقوی بدهید. سوپ، میوه و غذاهای نرم مناسب هستند. از غذای چرب و سنگین پرهیز کنید. دهان کودک را تمیز نگه دارید. اگر تاول در دهان دارد، غذای سرد و نرم بدهید. کودک را از گرما دور نگه دارید. لباس نخی و خنک بپوشانید. خواب کافی به بهبود کمک می‌کند. علائم را روزانه بررسی کنید. اگر تب ادامه داشت، به پزشک مراجعه کنید. درمان علامتی عوارض را کم می‌کند. والدین باید صبور باشند. بهبود آبله مرغان در کودکان چند روز تا دو هفته طول می‌کشد.

     

    داروهای تب‌بر مجاز

    برای تب آبله مرغان در کودکان، استامینوفن انتخاب رایج است. پزشک مقدار مناسب را بر اساس وزن کودک تعیین می‌کند. والدین فاصله مصرف را رعایت کنند. دوز را زیاد نکنند. ایبوپروفن هم گاهی مجاز است. اما در کم‌آبی یا مشکلات کلیوی، پزشک احتیاط می‌کند. آسپرین ممنوع است. هرگز به کودک آسپرین ندهید. تب خفیف را می‌توان با کمپرس خنک کم کرد. مایعات تب را پایین می‌آورند. لباس زیاد را کم کنید. اتاق را خنک نگه دارید. تب بالای ۳۹ درجه را جدی بگیرید. تب در نوزاد زیر سه ماه اورژانسی است. اگر تب بیش از سه روز ادامه داشت، به پزشک مراجعه کنید. داروی تب‌بر فقط برای راحتی کودک است. علت بیماری را درمان نمی‌کند. مقدار دارو را دقیق اندازه بگیرید. از قاشق معمولی استفاده نکنید. سرنگ یا پیمانه دارو بهتر است. دارو را بدون نظر پزشک عوض نکنید.

     

    داروهای ضدخارش

    خارش آبله مرغان در کودکان آزاردهنده است. آنتی‌هیستامین خوراکی خارش را کم می‌کند. پزشک داروی مناسب را تجویز می‌کند. برخی آنتی‌هیستامین‌ها خواب‌آور هستند. کودک آن‌ها را شب مصرف می‌کند. کرم کالامین خارش را تسکین می‌دهد. کرم‌های حاوی آنتی‌هیستامین هم گاهی کمک می‌کنند. اما پزشک باید تأیید کند. کمپرس خنک بسیار مفید است. حمام با آب خنک و جو دوسر خارش را کم می‌کند. از آب گرم و صابون معطر پرهیز کنید. لباس نخی و خنک بپوشانید. ناخن‌ها را کوتاه کنید. خاراندن را محدود کنید. اگر خارش شدید شد، پزشک داروی قوی‌تر می‌دهد. کورتیکواستروئید خوراکی را خودسرانه ندهید. این دارو سیستم ایمنی را ضعیف می‌کند. در آبله مرغان ممکن است خطرناک باشد. کرم موضعی کورتیکواستروئید هم فقط با نظر پزشک استفاده کنید. داروی ضدخارش به خواب بهتر کودک کمک می‌کند.

     

    داروهای ضدویروسی در موارد خاص

    بیشتر کودکان به داروی ضدویروس نیاز ندارند. بدن آن‌ها خودش ویروس را کنترل می‌کند. اما برخی موارد خاص نیاز به درمان دارند. نوزادان زیر یک سال جزو گروه پرخطر هستند. کودکان با ایمنی ضعیف هم دارو می‌گیرند. کودکانی که شیمی‌درمانی می‌شوند، نیاز به ضدویروس دارند. کودکان با بیماری ریوی یا پوستی شدید هم ممکن است دارو بگیرند. زنان باردار و نوزادان تازه‌متولد هم بررسی می‌شوند. داروی آسیکلوویر رایج‌ترین انتخاب است. پزشک آن را در ۲۴ ساعت اول شروع علائم تجویز می‌کند. مصرف زودتر نتیجه بهتری دارد. پزشک دارو را به‌صورت خوراکی یا وریدی می‌دهد. مدت درمان معمولاً ۵ تا ۷ روز است. پزشک وضعیت کودک را بررسی می‌کند. والدین نباید خودسرانه این دارو را بخواهند. ضدویروس عوارض را کم می‌کند. اما برای همه لازم نیست. تشخیص و تصمیم با پزشک است.

     

    داروهای ممنوع مانند آسپرین

    آسپرین برای کودکان مبتلا به آبله مرغان ممنوع است. این دارو خطر سندرم ری را بالا می‌برد. سندرم ری یک بیماری جدی و خطرناک است. کبد و مغز را درگیر می‌کند. ممکن است کشنده باشد. بنابراین هرگز به کودک آسپرین ندهید. ترکیبات حاوی آسپرین را هم بررسی کنید. برخی داروهای سرماخوردگی آسپرین دارند. برچسب دارو را با دقت بخوانید. ایبوپروفن را فقط با نظر پزشک بدهید. در کم‌آبی ممکن است به کلیه آسیب بزند. کورتیکواستروئید خوراکی را خودسرانه ندهید. این دارو در آبله مرغان خطرناک است. آنتی‌بیوتیک برای ویروس اثر ندارد. فقط عفونت باکتریایی آنتی‌بیوتیک نیاز دارد. داروهای سنتی و گیاهی هم بی‌خطر نیستند. با پزشک درباره آن‌ها مشورت کنید. مقدار زیاد دارو تب را سریع‌تر پایین نمی‌آورد. بلکه خطر مسمومیت دارد. دارو را دور از دسترس کودک نگه دارید.

     

    تأکید بر عدم خوددرمانی

    خوددرمانی در آبله مرغان در کودکان خطرناک است. علائم شبیه بیماری‌های دیگر هستند. تشخیص اشتباه درمان را خراب می‌کند. والدین نباید آنتی‌بیوتیک بدهند. آنتی‌بیوتیک ویروس را از بین نمی‌برد. مصرف بی‌دلیل مقاومت دارویی ایجاد می‌کند. کورتیکواستروئید وضعیت را بدتر می‌کند. آسپرین خطر سندرم ری دارد. داروهای ترکیبی ممکن است چند بار استامینوفن داشته باشند. مصرف هم‌زمان آن‌ها مسمومیت می‌آورد. دوز دارو را بر اساس وزن کودک تعیین کنید. پزشک یا داروساز بهترین راهنماست. اگر کودک داروی دیگر مصرف می‌کند، اطلاع دهید. علائم هشدار را جدی بگیرید. تب طولانی، تنفس سخت و بی‌حالی شدید نیاز به پزشک دارند. والدین می‌توانند مراقبت خانگی کنند. اما درمان دارویی را به پزشک بسپارند. باورهای عامیانه را کنار بگذارید. سلامتی کودک مهم‌تر از سرعت درمان است.

     

     

    9- پیشگیری از آبله مرغان

    پیشگیری از آبله مرغان در کودکان بهتر از درمان است. واکسن، جداسازی و بهداشت نقش اصلی دارند. خانواده‌ها باید از افراد پرخطر مراقبت کنند. این کار شیوع بیماری را کم می‌کند. در این بخش، چهار راه مهم پیشگیری را ساده بررسی می‌کنیم. با ما همراه باشید.

     

    واکسن آبله مرغان

    واکسن آبله مرغان بهترین راه پیشگیری است. دانشمندان این واکسن را از ویروس ضعیف‌شده می‌سازند. پزشک آن را به کودک تزریق می‌کند. کودک معمولاً دو دوز می‌گیرد. دوز اول در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی است. دوز دوم در ۴ تا ۶ سالگی است. برخی کودکان با نظر پزشک زودتر واکسن می‌گیرند. واکسن خطر بیماری را بسیار کم می‌کند. اگر کودک واکسن بزند، ممکن است بیماری خفیف بگیرد. علائم او کمتر و کوتاه‌تر هستند. عوارض جدی هم کمتر رخ می‌دهند. واکسن برای کودکان با ایمنی ضعیف مهم است. اطرافیان کودک هم باید واکسن بزنند. زنان باردار و نوزادان واکسن نمی‌زنند. بنابراین واکسیناسیون خانواده از آن‌ها محافظت می‌کند. واکسن عوارض جانبی خفیف دارد. قرمزی محل تزریق، تب خفیف و بی‌قراری ممکن است رخ دهند. این علائم زودگذر هستند. پزشک درباره زمان واکسن راهنمایی می‌کند. والدین باید کارت واکسن کودک را کامل کنند. واکسن از شیوع آبله مرغان در کودکان جلوگیری می‌کند.

     

    جداسازی کودک بیمار

    کودک مبتلا به آبله مرغان باید در خانه بماند. او از چند روز قبل از بثورات مسری است. مسری بودن تا خشک شدن تاول‌ها ادامه دارد. بنابراین کودک را از مدرسه و مهدکودک دور نگه دارید. تماس با نوزادان و زنان باردار را قطع کنید. افراد با ایمنی ضعیف هم در خطر هستند. کودک بیمار را در اتاق جداگانه بخوابانید. وسایل شخصی او را جدا کنید. لیوان، قاشق و حوله مخصوص خودش باشد. اسباب‌بازی‌ها را بین کودکان تقسیم نکنید. مهمانی و دورهمی را کنسل کنید. اگر کودک باید به مطب برود، با پزشک هماهنگ کنید. ماسک به کودک بزنید. دست‌ها را مرتب بشویید. اتاق را تهویه کنید. هوای تازه ویروس را کم می‌کند. بعد از بهبود و خشک شدن دلمه‌ها، کودک می‌تواند به مدرسه برگردد. با این حال، نظر پزشک را بپرسید. جداسازی کودک بیمار به پیشگیری از آبله مرغان در کودکان کمک می‌کند.

     

    رعایت بهداشت فردی

    بهداشت فردی نقش مهمی در پیشگیری از آبله مرغان دارد. دست‌ها را با آب و صابون بشویید. شستن دست‌ها ویروس را از بین می‌برد. کودک را از لمس صورت خود باز دارید. ناخن‌ها را کوتاه و تمیز نگه دارید. کودک بیمار را از خاراندن تاول‌ها منع کنید. مایع تاول ویروس دارد. حوله و لباس کودک بیمار را جدا بشویید. آب گرم و صابون مناسب است. اسباب‌بازی‌های پارچه‌ای را بشویید. سطوح را روزانه پاک کنید. دستگیره در و شیر آب را فراموش نکنید. هنگام سرفه و عطسه، دستمال یا آرنج را جلوی دهان بگیرید. ماسک در فضاهای بسته کمک می‌کند. کودک سالم را از فرد بیمار دور نگه دارید. تغذیه سالم و خواب کافی ایمنی بدن را بالا می‌برد. واکسن هم بخشی از بهداشت و پیشگیری است. والدین باید الگوی خوبی باشند. رعایت بهداشت فردی شیوع آبله مرغان در کودکان را کم می‌کند.

     

     

    مراقبت از افراد پرخطر در خانواده

    برخی افراد خانواده در برابر آبله مرغان آسیب‌پذیرتر هستند. نوزادان زیر یک سال در گروه پرخطر قرار دارند. زنان باردار هم خطر عوارض دارند. افراد با ایمنی ضعیف مثل بیماران سرطانی آسیب می‌بینند. افراد واکسینه‌نشده هم در معرض خطر هستند. اگر کودک بیمار شد، او را از این افراد دور نگه دارید. اتاق جداگانه و حمام جدا بهتر است. وسایل شخصی را جدا کنید. دست‌ها را قبل و بعد از تماس بشویید. ماسک بزنید و اتاق را تهویه کنید. این افراد باید با پزشک مشورت کنند. گاهی داروی ضدویروس پیشگیرانه لازم است. زنان باردار و نوزادان سریع به پزشک مراجعه کنند. علائم هشدار را جدی بگیرید. تب، تنفس سخت و بی‌حالی شدید مهم هستند. واکسیناسیون اطرافیان از افراد پرخطر محافظت می‌کند. مراقبت از این افراد بخش مهمی از پیشگیری از آبله مرغان در کودکان است.

     

     

    10- آبله مرغان و مدرسه یا مهدکودک

    آبله مرغان در کودکان بیماری مسری است. بازگشت کودک به مدرسه یا مهدکودک به وضعیت او بستگی دارد. والدین باید دوره مسری بودن را بشناسند. آن‌ها همچنین نکات پیشگیری از شیوع را رعایت کنند. در این بخش، زمان مناسب بازگشت و راه‌های جلوگیری از انتشار را بررسی می‌کنیم.

     

    چه زمانی کودک می‌تواند به مدرسه برگردد؟

    کودک مبتلا به آبله مرغان باید در خانه بماند. او تا خشک شدن همه تاول‌ها مسری است. معمولاً این دوره ۵ تا ۷ روز طول می‌کشد. برخی کودکان تا ۱۰ روز مسری می‌مانند. کودک زمانی می‌تواند به مدرسه برگردد که همه تاول‌ها دلمه بسته باشند. نباید تاول تازه یا مرطوب باقی بماند. تب کودک هم باید قطع شده باشد. حال عمومی او باید خوب باشد. فقط بهتر شدن حال کافی نیست. والدین باید نظر پزشک را بگیرند. برخی مدارس قانون خاص خود را دارند. قبل از بازگشت با مدرسه یا مهدکودک تماس بگیرید. اگر کودک ایمنی ضعیف دارد، پزشک تصمیم می‌گیرد. کودک را زودتر به مدرسه نفرستید. این کار بیماری را پخش می‌کند. کودک مبتلا به آبله مرغان در کودکان باید استراحت کافی کند. بعد از تأیید پزشک، بازگشت بی‌خطر است. اگر علائم دوباره شدید شد، دوباره به پزشک مراجعه کنید. این نکات به بازگشت سالم کودک کمک می‌کنند.

    نکات جلوگیری از شیوع

    برای جلوگیری از شیوع، کودک بیمار را در خانه نگه دارید. مدرسه یا مهدکودک را سریع مطلع کنید. آن‌ها می‌توانند خانواده‌های دیگر را آگاه کنند. کودک را از تماس نزدیک با دیگران دور نگه دارید. وسایل شخصی او را جدا کنید. لیوان، قاشق، حوله و ملافه مخصوص خودش باشد. دست‌ها را با آب و صابون بشویید. سرفه و عطسه را با دستمال یا آرنج بپوشانید. اسباب‌بازی‌ها و سطوح را روزانه ضدعفونی کنید. اتاق را تهویه کنید. هوای تازه مقدار ویروس را کم می‌کند. کودک بیمار را به مهمانی نبرید. افراد واکسینه‌نشده و پرخطر را دور نگه دارید. واکسن آبله مرغان بهترین پیشگیری است. والدین کارت واکسن کودک را بررسی کنند. اگر کودک با فرد بیمار تماس داشت، علائم را روزانه چک کنید. دوره نهفتگی را در نظر بگیرید. با دیدن بثورات، کودک را در خانه نگه دارید. این کارها شیوع آبله مرغان در کودکان را کم می‌کنند. همکاری خانواده و مدرسه بسیار مهم است.

     

    11- باورهای غلط درباره آبله مرغان

    باورهای غلط درباره آبله مرغان در کودکان بسیارند. بعضی از والدین فکر می‌کنند همه کودکان باید این بیماری را بگیرند. ممکن است بعضی از والدین خاراندن را بی‌خطر بدانند. برخی تصور می‌کنند فقط کودکان مبتلا می‌شوند. در این بخش، سه باور رایج را بررسی می‌کنیم. ما حقیقت را ساده توضیح می‌دهیم. آگاهی والدین به تصمیم بهتر کمک می‌کند.

     

    آیا آبله مرغان باید حتماً بگیرد؟

    برخی می‌گویند همه کودکان باید آبله مرغان بگیرند. این باور غلط است. آبله مرغان در کودکان بیماری خفیف نیست همیشه. برخی کودکان دچار عوارض می‌شوند. ذات‌الریه، عفونت پوستی و آنسفالیت خطرناک هستند. واکسن از بیماری جلوگیری می‌کند. کودک واکسینه‌شده ممکن است بیماری نگیرد. اگر هم بگیرد، علائم خفیف دارد. بنابراین نیازی نیست کودک حتماً بیمار شود. واکسن ایمنی جامعه را بالا می‌برد. والدین باید واکسن را جدی بگیرند. این کار از عوارض جلوگیری می‌کند. آبله مرغان در کودکان هنوز رخ می‌دهد. اما واکسن خطر را کم می‌کند. پس باور قدیمی را کنار بگذارید. با پزشک درباره واکسن مشورت کنید.

     

    آیا خاراندن باعث ماندن جای زخم می‌شود؟

    خاراندن تاول‌های آبله مرغان در کودکان جای زخم می‌گذارد. این باور تا حدی درست است. خاراندن شدید پوست را زخم می‌کند. باکتری وارد زخم می‌شود. عفونت جای زخم را عمیق‌تر می‌کند. اما همه تاول‌ها جای زخم نمی‌گذارند. اگر کودک تاول را نخاراند، جای آن کم‌رنگ می‌ماند. برخی لکه‌ها بعد از چند ماه محو می‌شوند. والدین ناخن‌ها را کوتاه کنند. دستکش نخی به کودک بپوشانند. کمپرس خنک خارش را کم می‌کند. کودک را از خاراندن باز دارند. اگر زخم عفونی شد، به پزشک مراجعه کنید. عفونت جای زخم دائمی می‌گذارد. بنابراین پیشگیری از خاراندن مهم است. آبله مرغان در کودکان با مراقبت پوست بهتر بهبود می‌یابد.

     

    آیا آبله مرغان فقط مخصوص کودکان است؟

    آبله مرغان در کودکان شایع است. اما فقط مخصوص کودکان نیست. بزرگسالان هم می‌توانند مبتلا شوند. علائم در بزرگسالان شدیدتر است. تب بالاتر و عوارض بیشتر رخ می‌دهد. ذات‌الریه در بزرگسالان خطرناک‌تر است. افراد واکسینه‌نشده در هر سنی در خطر هستند. ویروس واریسلا زوستر عامل بیماری است. این ویروس بعد از بهبود در بدن می‌ماند. بعدها ممکن است زونا ایجاد کند. زونا معمولاً بزرگسالان را درگیر می‌کند. فرد مبتلا به زونا می‌تواند آبله مرغان را منتقل کند. بنابراین آبله مرغان فقط بیماری کودکان نیست. واکسن برای بزرگسالان هم در دسترس است. افرادی که قبلاً بیماری نداشته‌اند، باید واکسن بزنند. با پزشک درباره واکسیناسیون مشورت کنید. آبله مرغان در کودکان رایج است. اما بزرگسالان هم باید مراقب باشند.

     

    12- جمع‌بندی و توصیه نهایی

    آبله مرغان در کودکان با تب، بی‌حالی و بثورات خارش‌دار شروع می‌شود. لکه قرمز به تاول و دلمه تبدیل می‌شود. کودک چند روز قبل از بثورات مسری است. مسری بودن تا خشک شدن تاول‌ها ادامه دارد. تشخیص بیشتر بالینی است. پزشک با معاینه بیماری را تشخیص می‌دهد. آزمایش در موارد خاص لازم است. مراقبت خانگی شامل استراحت، مایعات، کاهش خارش و بهداشت پوست است. ناخن‌ها را کوتاه کنید. لباس نخی و خنک بپوشانید. وسایل کودک را جدا و ضدعفونی کنید. عوارض مهم شامل عفونت پوستی، کم‌آبی، عفونت گوش، ذات‌الریه و آنسفالیت هستند. نوزادان و کودکان زیر یک سال بیشتر در خطرند. واکسن بهترین راه پیشگیری است. جداسازی کودک بیمار شیوع را کم می‌کند. رعایت بهداشت فردی مهم است. والدین باید علائم هشدار را بشناسند. باورهای غلط را کنار بگذارید. خوددرمانی خطرناک است. درمان دارویی را به پزشک بسپارید. آبله مرغان در کودکان با مراقبت درست بهبود می‌یابد.

    تأکید بر مراجعه به پزشک در موارد هشدار

    برخی نشانه‌ها در آبله مرغان در کودکان اورژانسی هستند. تب بالای ۳۹ درجه را جدی بگیرید. تب در نوزاد زیر سه ماه همیشه مهم است. تنفس تند، خس‌خس سینه یا کبودی لب‌ها خطرناک است. بی‌حالی شدید و بیدار نشدن کودک را بررسی کنید. تشنج، لرزش یا گردن سخت نشانه هشدار است. استفراغ و اسهال شدید کم‌آبی می‌آورد. کاهش پوشک خیس و گریه بدون اشک مهم است. خشکی دهان و چشم گود افتاده را جدی بگیرید. زخم چرکی، قرمز و متورم نیاز به درمان دارد. ترشح از گوش یا درد شدید گوش را بررسی کنید. سردرد شدید و استفراغ پشت سر هم نگران‌کننده است. اگر علائم بعد از بهبود دوباره شدید شد، به پزشک مراجعه کنید. والدین نباید خودسرانه آنتی‌بیوتیک یا کورتیکواستروئید بدهند. آسپرین برای کودک ممنوع است. پزشک وضعیت کودک را بررسی و درمان مناسب را تعیین می‌کند. در موارد شدید بستری لازم می‌شود. هرچه زودتر مراجعه کنید، خطر کمتر می‌شود. با دیدن این نشانه‌ها معطل نکنید. تماس با پزشک یا اورژانس بهترین اقدام است.

     

    اهمیت واکسیناسیون و مراقبت خانگی

    واکسن آبله مرغان بهترین راه پیشگیری است. کودک دو دوز واکسن می‌گیرد. دوز اول در ۱۲ تا ۱۵ ماهگی است. دوز دوم در ۴ تا ۶ سالگی است. واکسن خطر بیماری و عوارض را کم می‌کند. اگر کودک واکسینه شود، ممکن است بیماری خفیف بگیرد. علائم او کمتر و کوتاه‌تر هستند. اطرافیان کودک هم باید واکسن بزنند. این کار از نوزادان و افراد پرخطر محافظت می‌کند. مراقبت خانگی نقش مهمی در بهبود دارد. کودک را استراحت دهید. مایعات کافی بدهید. خارش را با کمپرس خنک و داروی مجاز کم کنید. پوست را تمیز و خشک نگه دارید. ناخن‌ها را کوتاه کنید. لباس نخی و خنک بپوشانید. کودک را از دیگران جدا کنید. وسایل شخصی او را جدا بشویید. سطوح و اسباب‌بازی‌ها را ضدعفونی کنید. اتاق را تهویه کنید. تغذیه سالم و خواب کافی ایمنی را بالا می‌برد. با پزشک درباره واکسن و درمان مشورت کنید. آبله مرغان در کودکان با پیشگیری و مراقبت بهتر مدیریت می‌شود.

     

    مقالات مفید درباره آبله مرغان

    سوالات متداول

    دیدگاهتان را بنویسید