کودک شما با اشتیاق توپ را دنبال می‌کند. عرق از پیشانی‌اش می‌چکد. نفس‌هایش تند شده است. اما آیا می‌دانید چه چیزی پشت این تلاش شگفت‌انگیز را پشتیبانی می‌کند؟ فقط تمرین و استعداد کافی نیست. تغذیه مناسب برای کودکان ورزشکار نقش اصلی را ایفا می‌کند. بسیاری از والدین روی تمرینات و مربیان خوب سرمایه‌گذاری می‌کنند. اما بشقاب غذای کودک را نادیده می‌گیرند. این یک اشتباه بزرگ است.

بدن کودک مانند یک ماشین مسابقه‌ای است. سوخت نامرغوب، عملکردش را پایین می‌آورد. سوخت باکیفیت، اما او را به اوج می‌رساند. تغذیه مناسب برای کودکان ورزشکار یعنی دادن بهترین سوخت در زمان دقیق. یک کودک بزرگسال کوچک‌شده نیست. او هنوز در حال رشد است. استخوان‌هایش در حال بلند شدن هستند. عضلاتش در حال شکل‌گیریاند. مغز او به مواد خاصی نیاز دارد تا هماهنگی حرکتی را مدیریت کند. پس نمی‌توانید رژیم یک ورزشکار حرفه‌ای را به او تحمیل کنید. به یک برنامه منحصر‌به‌فرد نیاز دارید.

شاید کودک شما به خوراکی‌های بسته‌بندی‌شده عادت کرده است. نگران نباشید. ما در این مقاله راه‌های ساده و عملی ارائه می‌دهیم. راه‌هایی که بدون ایجاد تنش سر میز شام، عادت‌های خوب را جایگزین عادت‌های بد می‌کنند. به یاد داشته باشید، هدف شما پرورش یک قهرمان آینده نیست. هدف شما حفظ شور و نشاط کودکتان در همین امروز است. تغذیه مناسب برای کودکان ورزشکار این امکان را فراهم می‌کند. این تغذیه، پلی است بین استعدادی که درون اوست و توانایی که در زمین بازی نشان می‌دهد.

پس با ما همراه باشید. این مقاله را برای شما والدین عزیز نوشته‌ایم. برای مادرانی که نگران کم‌خونی فرزندشان هستند. برای پدرانی که می‌خواهند بهترین رشد را برای فرزند خود رقم بزنند. در ادامه، گام به گام با هم یاد می‌گیریم که چه چیزی، چه موقع و چقدر باید به کودک ورزشکار خود بدهیم. زیرا آینده ورزشی او، از همین حالا در آشپزخانه شما ساخته می‌شود.

کربوهیدرات (سوخت موتور)

کودک شما برای دویدن و بازی به انرژی نیاز دارد. کربوهیدرات‌ها این انرژی را تأمین می‌کنند. اما همه کربوهیدرات‌ها مثل هم نیستند. قندهای ساده، مانند شیرینی، کیک و نوشابه، دشمن اصلی هستند. آنها انرژی لحظه‌ای می‌دهند. این انرژی خیلی زود تمام می‌شود. سپس کودک شما دچار افت قند و خستگی می‌شود. تمرکز و توان او کاهش می‌یابد.

به جای قند ساده، کربوهیدرات‌های پیچیده را انتخاب کنید. برنج قهوه‌ای، نان سبوس‌دار و جو دوسر بهترین گزینه‌ها هستند. این مواد آهسته هضم می‌شوند. قند خون را به تدریج بالا می‌برند. انرژی حاصل از آنها ساعت‌ها پایدار می‌ماند. بنابراین کودک شما در طول تمرین، سرحال و قدرتمند باقی می‌ماند.

یک کاسه جو دوسر با میوه برای صبحانه عالی است. یک ساندویچ با نان سبوس‌دار برای ناهار ایده‌آل است. کربوهیدرات‌های پیچیده را فراموش نکنید. آنها موتور حرکتی فرزند شما را روشن نگه می‌دارند. پس در خرید مواد غذایی، برچسب‌ها را بخوانید و سراغ غلات کامل بروید.

پروتئین (آجرهای ساختمانی)

تمرینات سخت به عضلات کودک شما فشار می‌آورد. پروتئین این آسیب‌های کوچک را ترمیم می‌کند. همچنین باعث رشد قد و قدرت می‌شود. به پروتئین، آجرهای ساختمانی بدن بگویید. اما مقدار آن بسیار مهم است. کودکان ورزشکار به ازای هر کیلوگرم وزن، حدود ۵/۱ تا ۲ گرم پروتئین نیاز دارند. مثلاً یک کودک ۴۰ کیلویی روزانه به ۶۰ تا ۸۰ گرم پروتئین نیاز دارد.

این مقدار را از منابع سالم تأمین کنید. تخم‌مرغ یک انتخاب عالی است. مرغ و ماهی، پروتئین باکیفیت و کم‌چرب دارند. حبوبات مثل عدس و نخود را فراموش نکنید. آنها پروتئین گیاهی همراه با فیبر مفید ارائه می‌دهند.

یک تخم‌مرغ آب‌پز بعد از تمرین، بهترین میان‌وعده است. یک تکه ماهی سالمون برای شام، معجزه می‌کند. پروتئین را در هر سه وعده غذایی بگنجانید. این کار به بازیابی انرژی و رشد بهتر کودک کمک شایانی می‌کند.

چربی‌های خوب

چربی دشمن نیست. چربی‌های خوب، دوستان واقعی کودک ورزشکار شما هستند. آنها ویتامین‌های A، D، E و K را جذب می‌کنند. بدون چربی، این ویتامین‌ها هدر می‌روند. همچنین چربی‌های سالم، مفاصل کودک را نرم و روان نگه می‌دارند. این مسئله از آسیب‌های زانو و مچ پا پیشگیری می‌کند.

روغن زیتون را به سالاد اضافه کنید. آووکادو را به ساندویچ‌ها بیفزایید. یک مشت آجیل خام (گردو و بادام) را به عنوان میان‌وعده بدهید. این چربی‌ها التهاب را کاهش می‌دهند. ضربان قلب را منظم می‌کنند. به مغز کودک کمک می‌کنند تا تصمیمات سریع‌تری در زمین بازی بگیرد.

از چربی‌های ترانس و اشباع شده پرهیز کنید. سرخ‌کردنی‌های صنعتی و فست‌فودها ضرر دارند. به جای آنها، روغن زیتون یا کره بادام‌زمینی طبیعی را جایگزین کنید. چربی‌های خوب را به برنامه غذایی اضافه کنید. نتیجه را در شادابی و سرزندگی کودک خود ببینید.

کلسیم و ویتامین دی (استخوان‌های محکم)

کودک ورزشکار شما مدام می‌پرد، می‌دود و برخورد می‌کند. استخوان‌های او این فشارها را تحمل می‌کنند. اما گاهی این فشار زیاد می‌شود. شکستگی‌های استرسی اتفاق می‌افتند. این ترک‌های ریز در استخوان، دردناک و خطرناک هستند. کلسیم و ویتامین دی از این اتفاق پیشگیری می‌کنند. آنها استخوان‌ها را متراکم و مقاوم می‌سازند.

ماست و پنیر بهترین دوستان کودک شما هستند. یک پیاله ماست در صبحانه، کلسیم زیادی دارد. دو برش پنیر در ساندویچ ناهار، استخوان‌ها را قوی می‌کند. شیر را فراموش نکنید. یک لیوان شیر بعد از تمرین، هم پروتئین دارد، هم کلسیم. ویتامین دی هم به جذب کلسیم کمک می‌کند. نور خورشید منبع اصلی آن است. روزی ۱۵ دقیقه آفتاب مفید است.

اگر کودک شما لبنیات دوست ندارد، سراغ گزینه‌های دیگر بروید. شیر سویا یا بادام غنی‌شده را امتحان کنید. ماهی سالمون هم ویتامین دی دارد. استخوان‌های قوی، پایه موفقیت در هر ورزشی هستند. پس لبنیات را جدی بگیرید.

آهن (اکسیژن‌رسان به عضلات)

آیا کودک شما زود خسته می‌شود؟ آیا رنگ پریده و بی‌حال است؟ شاید کم‌خونی خفیف دارد. ورزشکاران کودک بیشتر در معرض این مشکل قرار دارند. آهن اکسیژن را به عضلات می‌رساند. بدون آهن کافی، عضلات خسته می‌شوند. عملکرد کودک افت می‌کند. تمرکز و سرعت او کم می‌شود.

منابع عالی آهن را بشناسید. گوشت قرمز بدون چربی بهترین گزینه است. جگر هم خیلی مفید است، اما زیاد مصرف نکنید. اسفناج و عدس منابع گیاهی عالی هستند. آنها را به سوپ یا خوراک اضافه کنید. اما آهن گیاهی به خوبی جذب نمی‌شود. ویتامین سی به کمک می‌آید. یک لیوان آب پرتقال همراه با عدس، جذب آهن را چند برابر می‌کند. فلفل دلمه‌ای و گوجه‌فرنگی هم ویتامین سی دارند.

مراقب علائم کم‌خونی باشید. خستگی زودهنگام، سرگیجه و سردرد را جدی بگیرید. در صورت شک، به پزشک مراجعه کنید. آهن کافی، نفس‌های عمیق و حرکات قدرتمند را برای فرزندتان به ارمغان می‌آورد.

چرا کودکان زودتر کم‌آب می‌شوند؟

کودکان با بزرگسالان تفاوت دارند. بدن آنها سریع‌تر گرم می‌شود. غدد عرق‌شان هنوز کامل رشد نکرده است. بنابراین در حین ورزش، عرق بیشتری نسبت به وزن خود از دست می‌دهند. همچنین کودکان تشنگی خود را دیرتر احساس می‌کنند. آنها تا زمانی که دهانشان خشک نشود، یادشان نمی‌رود آب بخورند. این یعنی وقتی کودک می‌گوید “تشنمه”، دیگر خیلی دیر شده است. کم‌آبی خفیف شروع شده است.

نتیجه کم‌آبی چیست؟ خستگی زودهنگام. گرفتگی عضلات. کاهش تمرکز. حتی بروز سردرد. عملکرد ورزشی کودک به شدت افت می‌کند. یک کودک ۴۰ کیلویی در یک ساعت تمرین سنگین، ممکن است یک لیتر آب از دست بدهد. این مقدار برای بدنش خطرناک است.

پس منتظر درخواست کودک نمانید. شما باید برنامه‌ریزی کنید. آب را در دسترس او بگذارید. مرتب به او یادآوری کنید. پیشگیری از کم‌آبی، آسان‌تر از درمان آن است. این وظیفه شما به عنوان والدین است.

جدول زمانی نوشیدن آب

برنامه منظم بنویسید. این قانون طلایی را فراموش نکنید. قبل از تمرین: یک لیوان کامل آب (۲۵۰ سی‌سی) نیم ساعت قبل از شروع تمرین به کودک بدهید. این کار بدن او را برای فعالیت آماده می‌کند.

هنگام تمرین: هر ۲۰ دقیقه یک جرعه آب بنوشد. نه یک لیوان یکباره، بلکه چند جرعه کوچک. این روش بهتر جذب می‌شود. بطری آب را همیشه کنار زمین بازی بگذارید. بین هر دو بازی، او را به نوشیدن دعوت کنید.

بعد از تمرین: بلافاصله پس از پایان، دوباره یک لیوان آب بخورد. این کار جایگزین آبی می‌شود که با عرق از دست داده است. برای تمرینات طولانی (بیش از یک ساعت)، آب به تنهایی کافی نیست. به او آب همراه با کمی نمک و شکر طبیعی (مثل آب پرتقال رقیق) بدهید. این جدول زمانی را روی یخچال نصب کنید. هر روز آن را اجرا کنید.

راهکارهایی برای کودکانی که آب دوست ندارند

بعضی کودکان از طعم ساده آب خوششان نمی‌آید. این مشکل رایجی است. اما راه حل داریم. میوه‌های خوش‌طعم را به آب اضافه کنید. چند تکه خیار، برگ نعنا، تکه‌های پرتقال یا لیمو را در پارچ آب بیندازید. آب طعم‌دار می‌شود، بدون قند اضافه. رنگ و بوی آن کودک را ترغیب می‌کند.

آب نارگیل یک گزینه عالی دیگر است. این نوشیدنی طبیعی، ایزوتونیک است. یعنی املاح از دست رفته را سریع جبران می‌کند. از آبمیوه‌های طبیعی رقیق شده هم استفاده کنید. یک سوم آبمیوه + دو سوم آب ساده را مخلوط کنید.

بطری آب مخصوص با طرح شخصیت کارتونی تهیه کنید. به کودک اجازه دهید بطری خودش را انتخاب کند. هر بار که جرعه‌ای می‌نوشد، برایش تشویقی در نظر بگیرید. عادت نوشیدن آب را به بازی تبدیل کنید. این روش‌ها جواب می‌دهند. آنها را امتحان کنید.

وعده قبل از تمرین (۲ ساعت مانده)

صبح روز مسابقه یا تمرین سنگین را درست شروع کنید. دو ساعت قبل از شروع فعالیت، یک وعده غذایی سبک به کودک بدهید. این وعده باید سرشار از کربوهیدرات باشد. کربوهیدرات انرژی سریع و پایدار فراهم می‌کند. اما پروتئین را کم کنید. پروتئین زیاد هضم سنگینی دارد. معده را مشغول می‌کند و کودک را بی‌حال می‌کند.

چه چیزی به او بدهید؟ دو عدد موز رسیده عالی هستند. یک تکه نان سبوس‌دار با یک قاشق عسل طبیعی هم گزینه خوبی است. یک کاسه کوچک جو دوسر با خرما را امتحان کنید. این مواد قند خون را بدون افت ناگهانی بالا می‌برند.

از دادن غذاهای چرب و سنگین خودداری کنید. پیتزا، فست‌فود و کره‌های چرب را فراموش کنید. حجم غذا نباید زیاد باشد. معده نباید پر و سنگین شود. هدف، تأمین انرژی کافی بدون احساس پری است. این وعده را دقیقاً دو ساعت قبل از شروع بدهید. این زمان به هضم کامل غذا کمک می‌کند. کودک شما با انرژی وارد زمین می‌شود.

پنجره طلایی بعد از تمرین

سوت پایان تمرین را شنیدید؟ کار شما تمام نشده است. مهم‌ترین بخش تغذیه الان شروع می‌شود. دانشمندان به این زمان “پنجره طلایی” می‌گویند. ۳۰ دقیقه اول بعد از تمرین، عضلات کودک مانند اسفنج عمل می‌کنند. آنها تشنه جذب مواد مغذی هستند. اگر در این پنجره به آنها پروتئین بدهید، ترمیم سریع انجام می‌شود. اگر تأخیر کنید، فرصت طلایی از دست می‌رود.

پس بلافاصله یک میان‌وعده پروتئینی به کودک بدهید. یک لیوان شیر کاکائو بهترین گزینه است. هم پروتئین دارد، هم کربوهیدرات و هم مایعات. یک عدد تخم‌مرغ آب‌پز با یک لیوان آب هم عالی است. ماست یونانی با کمی عسل را فراموش نکنید.

این میان‌وعده کوچک، آسیب‌های میکروسکوپی عضلات را ترمیم می‌کند. از درد و گرفتگی فردا پیشگیری می‌کند. رشد عضلانی را تحریک می‌نماید. پس کیف میان‌وعده را همیشه همراه داشته باشید. این ۳۰ دقیقه را جدی بگیرید. نتیجه را در بازی بعدی کودک خود خواهید دید.

روش ۸۰-۲۰ برای برخورد با چیپس و پفک

کودک شما چیپس و پفک دوست دارد. این طبیعی است. طعم شور و ترد آنها وسوسه‌انگیز است. اما شما نگران سلامت او هستید. دعوا و ممنوعیت کامل جواب نمی‌دهد. کودک را سرکوب نکنید. روش ۸۰-۲۰ را امتحان کنید. یعنی ۸۰ درصد زمان، غذاهای سالم به او بدهید. ۲۰ درصد باقی‌مانده را آزاد بگذارید.

این روش یعنی یک روز در هفته، اجازه دهید یک بسته کوچک چیپس یا پفک بخورد. یا بعد از یک هفته تمرین عالی، با یک خوراکی ممنوعه جایزه بگیرد. این کار اشتیاق او را کاهش می‌دهد. چون می‌داند منع کامل وجود ندارد، ولع کمتری پیدا می‌کند.

در مهمانی‌ها هم همین قانون را اجرا کنید. اجازه دهید از میان تنقلات، چند مورد را انتخاب کند. اما قبل از مهمانی، یک وعده سالم به او بدهید تا گرسنه نرود. ممنوعیت شدید باعث می‌شود کودک در فرصت‌های مناسب، پنهانی پرخوری کند. پس منطقی و انعطاف‌پذیر باشید. این روش آرامش شما و کودک را حفظ می‌کند.

۵ میان‌وعده سالم و خوشمزه

جایگزین‌های جذاب برای چیپس پیدا کنید. این ۵ میان‌وعده را به کودک معرفی کنید. اول: توپک‌های خرما و گردو. خرما را با گردو مخلوط کنید. گلوله‌های کوچک بسازید. انرژی‌زای طبیعی و شیرین. دوم: اسموتی میوه‌ای. موز، توت‌فرنگی و شیر را مخلوط کنید. یک نوشیدنی خنک و مقوی.

سوم: پاپ کورن خانگی. ذرت بو داده بدون کره و با کمی نمک درست کنید. ترد و سالم است. چهارم: سیب ورقه‌ای با کره بادام‌زمینی. سیب را به حلقه‌های نازک برش دهید. روی آن کره بادام‌زمینی بمالید. طعم فوق‌العاده دارد. پنجم: ماست یونانی با عسل و گردو. یک کاسه کوچک ماست، یک قاشق عسل و چند گردو. این میان‌وعده پروتئین و کلسیم بالایی دارد.

این خوراکی‌ها را در کیف مدرسه بگذارید. با کودک همکاری کنید تا خودش یکی را انتخاب کند. زیبا تزیین کنید. ظاهر جذاب، کودک را ترغیب می‌کند. تنوع را حفظ کنید تا یکنواخت نشود.

هشدار جدی درباره مکمل‌ها

خیلی از والدین نگران هستند. می‌بینند کودکشان خسته می‌شود. یا عضلاتش به اندازه کافی رشد نمی‌کند. وسوسه می‌شوند که به او مکمل پروتئین یا کراتین بدهند. این کار را نکنید! یک هشدار جدی بشنوید. در سنین رشد، هرگز بدون تجویز پزشک مکمل به کودک ندهید.

چرا؟ بدن کودک در حال ساختن استخوان‌ها و هورمون‌هاست. مکمل‌های بدنسازی این روند طبیعی را به هم می‌ریزند. کراتین به کلیه‌ها فشار می‌آورد. پروتئین پودری، هضم سنگینی دارد. ممکن است باعث کم‌آبی یا گرفتگی عضلات شود. عوارض بلندمدت آنها را نمی‌شناسیم. خطر آسیب به کبد و کلیه واقعی است.

پس به حرف فروشنده یا مربی بی‌تجربه گوش ندهید. آنها پزشک نیستند. اگر کودک شما غذای سالم و متنوع می‌خورد، پروتئین کافی دریافت می‌کند. یک تکه مرغ یا دو عدد تخم‌مرغ، بهتر از هر پودری عمل می‌کنند. ایمنی کودک را به خطر نیندازید. سلامت او مهم‌تر از یک مدال است.

تنها مکمل‌های مجاز

پس آیا هیچ مکملی مجاز نیست؟ بله، بعضی از آنها ضروری هم هستند. اما نه پودرهای بدنسازی! پزشکان اطفال معمولاً فقط دو مورد را تأیید می‌کنند. اول ویتامین دی. بسیاری از کودکان کمبود ویتامین دی دارند. این ویتامین برای جذب کلسیم حیاتی است. بدون آن، استخوان‌ها شکننده می‌شوند.

دوم یک مولتی‌ویتامین ساده مخصوص کودکان. این مکمل‌ها فقط کمبودهای جزئی را جبران می‌کنند. مثل کمبود آهن یا روی. اما باز هم با نظر پزشک و آزمایش خون تجویز می‌شوند. خودسرانه خریداری نکنید.

هیچ پزشک عاقلی به کودک شما پودر پروتئین یا کراتین نمی‌دهد. این مواد برای بزرگسالان بدنساز ساخته شده‌اند. نه برای کودکان در حال رشد. به جای مکمل، بر کیفیت وعده‌های غذایی تمرکز کنید. یک لیوان شیر، یک کاسه ماست یا یک عدد تخم‌مرغ، همه نیازهای کودک را تأمین می‌کنند. مکمل‌های خوراکی را فراموش کنید. غذای واقعی را جایگزین آنها کنید.

اگر کودک پروتئین حیوانی دوست ندارد

بعضی کودکان گوشت نمی‌خورند. مرغ و ماهی را پس می‌زنند. این موضوع شما را نگران می‌کند. نگران نباشید. راه‌های زیادی برای جبران پروتئین وجود دارد. تخم‌مرغ یک جایگزین عالی است. دو عدد تخم‌مرغ آب‌پز یا املت، پروتئین کافی دارد. ماست و پنیر را فراموش نکنید. آنها منابع غنی پروتئین حیوانی هستند.

حبوبات را جدی بگیرید. عدس، نخود و لوبیا چیتی پروتئین گیاهی عالی دارند. یک کاسه سوپ عدس یا خوراک لوبیا را امتحان کنید. کینوآ هم یک گزینه فوق‌العاده است. این دانه کوچک، تمام اسیدهای آمینه ضروری را دارد.

گوشت را پنهان کنید. آن را چرخ کنید و با سبزیجات مخلوط نمایید. کوفته‌های کوچک یا ساندویچ مرغ ریش‌ریز شده را با سس مخلوط کنید. طعم‌های جدید کشف کنید. اجازه دهید کودک در انتخاب غذا مشارکت کند. از او بپرسید کدام پروتئین را بیشتر دوست دارد. تنوع ایجاد کنید تا یکنواخت نشود. نیاز پروتئینی کودک را با خلاقیت تأمین کنید.

تزیین غذا و مشارکت در آشپزی

کودک بدغذا دارید؟ غذای سالم را به شکل جذاب درآورید. ظاهر غذا اشتهای او را تحریک می‌کند. یک بشقاب ساده را به یک بوم نقاشی تبدیل کنید. از برش‌های میوه، صورتک‌های خنده‌دار بسازید. سبزیجات را به شکل ستاره یا گل برش دهید. املت را به شکل حیوانات درآورید. رنگ‌های متنوع در بشقاب، کودک را مجذوب می‌کند.

کودک را به آشپزخانه ببرید. از او بخواهید در آماده‌سازی غذا کمک کند. سبزیجات را بشوید. تخم‌مرغ را هم بزند. مواد را در کاسه مخلوط کند. وقتی کودک در تهیه غذا مشارکت دارد، به آن افتخار می‌کند. با اشتیاق بیشتری غذا می‌خورد.

یک باغچه کوچک در خانه درست کنید. کاشت سبزی خوردن یا گوجه‌گیلاسی را به کودک بسپارید. وقتی محصول خودش را برداشت می‌کند، لذت می‌برد. غذا خوردن را به یک بازی تبدیل کنید. مسابقه بگذارید چه کسی بیشتر سبزیجات می‌خورد. این روش‌های ساده، بدغذایی را شکست می‌دهند.

هر کودکی منحصربه‌فرد است

به جدول رشد فرزندتان خیره نشوید. وزن و قد او را با همکلاسی‌هایش مقایسه نکنید. این اعداد فقط یک معیار کلی هستند. هیچ دو کودکی شبیه هم رشد نمی‌کند. یکی دیر قد می‌کشد، یکی زود. یکی استخوان‌های درشت‌تری دارد، یکی ظریف‌تر. این تفاوت‌ها طبیعی و زیبا هستند.

موفقیت ورزشی را با کیلوگرم یا سانتی‌متر نسنجید. انرژی، شادابی و اشتیاق کودک را معیار قرار دهید. اگر کودک شما سرحال به تمرین می‌رود، با لذت بازی می‌کند و بعد از مسابقه لبخند می‌زند، یعنی در مسیر درستی قرار دارید. مقایسه، اعتمادبه‌نفس او را تخریب می‌کند.

به بدن کودک خود اعتماد کنید. نیازهای تغذیه‌ای او منحصربه‌فرد است. شاید به غذای بیشتری نیاز داشته باشد. شاید کمتر. به سیگنال‌های بدنش گوش دهید. گرسنگی و سیری او را جدی بگیرید. به جای ترس از کم‌وزنی یا اضافه‌وزن، به کیفیت غذایی که می‌دهید توجه کنید. کودکتان را همان‌طور که هست بپذیرید. این بزرگترین هدیه شما به اوست.

لذت بازی، فراتر از قهرمانی

هدف نهایی از تغذیه سالم چیست؟ قهرمان شدن؟ مدال گرفتن؟ نه! اینها اهداف خوبی هستند، اما کافی نیستند. هدف واقعی، کودکی پرانرژی و شاداب است. کودکی که در زمین بازی می‌دود، می‌خندد و از هر لحظه لذت می‌برد. تغذیه خوب یعنی این شادی پایدار بماند.

به کودکی که با انرژی غذا می‌خورد نگاه کنید. او از بازی کردن لذت می‌برد. خستگی زودهنگام ندارد. تمرکز کافی دارد. این یعنی موفقیت واقعی. یعنی شما به عنوان والدین، وظیفه خود را به خوبی انجام داده‌اید. مدال و جام، فقط پاداش‌های کوچکی هستند. مهم‌ترین پاداش، سلامتی و شادی فرزند شماست.

پس فشار را کم کنید. از مقایسه با دیگران دست بردارید. به کودک خود عشق و غذای خوب بدهید. اجازه دهید ورزش کردن را دوست داشته باشد، نه اینکه به اجبار برای نتیجه‌گیری تلاش کند. زمانی که کودک از حرکت لذت می‌برد، موفقیت به دنبالش می‌آید. این پیام نهایی ما به شماست. تغذیه‌تان را عاشقانه و بدون دغدغه انجام دهید. نتیجه را در لبخند کودک خود ببینید.